Πολλές φορές αναπολώ στιγμές από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που ήταν της μόδας το τσίρκο.  Τότε που, όταν τύχαινε να έρθει στην πόλη μου, η χαρά μου ως παιδί, ήταν απερίγραπτη.  Πάντα πηγαίναμε οικογενειακώς και απολαμβάναμε καθηλωμένοι το θέαμα. 

Είχε τόσα πολλά! Άγρια ζώα με ή χωρίς θηριοδαμαστές, αστείους κλόουν που έκαναν δήθεν αυθόρμητες γκάφες, προκαλώντας γέλιο σε μικρούς και μεγάλους,  θεαματικά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, χορευτές με εντυπωσιακές στολές γεμάτες χρώματα, φτερά και πούπουλα καθώς και τολμηρούς αυτοδίδακτους ακροβάτες που χωρίς υπερβολή ρίσκαραν τη ζωή τους για να χαρίσουν ένα απολαυστικό και εντυπωσιακό θέαμα.

Όμως δεν ήταν μονάχα θέμα εντυπωσιασμού. Ήταν θέμα επιβίωσης.

 

Και σήμερα;  Κάπως έτσι δεν συνεχίζεται η πραγματική ζωή;

Παντού γύρω άγρια θηρία, με άγρια ένστικτα, με πάθη μίση, χωρίς κατανόηση και συμπόνια για τίποτα. Έτοιμα να αλληλοκατασπαραχθούν στην πρώτη δυσκολία, στην πρώτη πείνα, στην πρώτη απειλή.

Παντού γύρω, θηριοδαμαστές, που με την επιβολή δύναμης και εξουσίας θέτουν υπό έλεγχο πάθη, συναλλαγές και εξελίξεις. Και αν χρειαστεί, με τον δικό τους εξοπλισμό σπέρνουν τον φόβο, τον πόνο, τον τρόμο και τελικά την απάθεια και υπακοή. 

Παντού γύρω, κλόουν και παλιάτσοι, που σκόπιμα ή αυθόρμητα, σατιρίζουν, διακωμωδούν και αποφορτίζουν τις καταστάσεις κάνοντας την καθημερινότητα πιο ανάλαφρη, πιο εύκολη, ίσως και πιο απλή.

Παντού γύρω, ταχυδακτυλουργοί, που τεχνηέντως εξαφανίζουν και μεταλλάσσουν δεδομένα και κεκτημένα ετών μπροστά στα μάτια όλων, θέτοντας υπό αμφισβήτηση έννοιες ή πράγματα που κάποτε ήταν αδιαπραγμάτευτα και ολοφάνερα.

Παντού γύρω, εντυπωσιακοί χορευτές, που μαγεύουν και σαγηνεύουν το κοινό προσφέροντας τέρψη, ομορφιά και πνευματική ανάταση στην καθημερινότητα. Η Τέχνη, σαγηνευτική, σε όλες τις μορφές, στηρίζει τον άνθρωπο και προάγει τη ζωή όπου και αν βρίσκεται.

Και τέλος..

Παντού γύρω, οι τολμηροί ακροβάτες, αυτοί που ισορροπώντας πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί, και προσηλωμένοι στον ιερό τους στόχο, έχουν αναλάβει να περάσουν από τη μια μεριά, στην άλλη. Αυτοί, που με απόλυτη ψυχική ηρεμία και δύναμη δεν αφήνουν τίποτα να αποσπάσει την προσοχή τους από αυτόν το στόχο. Δεν έχουν σκοπό να θυσιαστούν. Έχουν σκοπό να περάσουν απέναντι. Έχουν σκοπό να τα καταφέρουν. Και με την απόλυτη αφοσίωση, τα καταφέρνουν. Και το παράδειγμά τους το ακολουθούν κι άλλοι. Και ακροβατούν και εκείνοι, ισορροπούν, και κάποιοι τελικά θα περάσουν απέναντι. 

 

Μοιάζει με τσίρκο, η ζωή του καθενός. Ένα τσίρκο με πολλές θεματικές ενότητες και καθημερινές παραστάσεις.  Ένα τσίρκο με υπερβολές και ισορροπίες.

Το τσίρκο που κουβαλάμε μέσα στην ψυχή, είναι γεμάτο με άγρια θηρία, με θηριοδαμαστές, ταχυδακτυλουργούς, με κλόουν, χορευτές και ακροβάτες, όπου πρωταγωνιστής, είναι ο εαυτός μας. Και καλούμαστε να υποδυθούμε καθημερινά όλους αυτούς τους ρόλους, εναλλάσσοντάς τους με χιούμορ και συνέπεια.

Ας φροντίσουμε μονάχα κάθε ρόλος, να είναι πετυχημένος. Ισορροπημένος, χωρίς φανφάρες και περιττούς εντυπωσιασμούς. Κι όταν έρθει η ώρα για το μεγάλο καθημερινό φινάλε, ας ακροβατήσουμε σκεπτόμενα, με όραμα και όνειρα. Με σεβασμό στα όρια μιας υγιούς παράστασης και όχι στα όρια των νόμων της ζούγκλας. 

Το μεγάλο μας τσίρκο, είναι το τσίρκο που κρύβουμε μέσα μας. Εμείς διαλέγουμε ποιον ρόλο θα απογειώσουμε. 

Θηριοδαμαστής; 

Κλόουν; 

Παλιάτσος; 

Ακροβάτης...; 

....

 

Ο καθένας επιλέγει και ακροβατεί μόνος. Είναι θέμα επιβίωσης.

 

 

Μαρία Χατζημαρκάκη

Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ Msc

Πολεοδόμος Χωροτάκτης ΕΜΠ