Όταν η ανθρώπινη δυστυχία καθίσταται πρωταγωνίστρια της καθημερινής ζωής, της κοινωνίας των εξαθλιωμένων. Όταν η ωμή αλήθεια της ανέχειας «συντρίβεται» στον κόσμο των συναισθημάτων και σε αμείλικτα διλήμματα…

Κάπου εκεί, στο κέντρο της Αθήνας εκτυλίσσεται καθημερινά το χρονικό πολλών και διαφορετικών ιστοριών απόγνωσης με κοινά γνωρίσματα: εξαθλίωση, ντροπή, απελπισία και πόνο. Ή και χαμόγελο; 
 
Άστεγοι, άνεργοι, νεόπτωχοι, πρόσφυγες, όλοι ακούσιοι ενορχηστρωτές του προσωπικού τους αδιέξοδου. Ήρωες του ίδιου τους του βίου, κεντρικά πρόσωπα ενός έργου που εκτυλίσσεται 365 ημέρες τον χρόνο στην «αυλή των καταραμένων»….
 
Η Δήμητρα Νούση, εδώ και σχεδόν δυο χρόνια, γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, ή τουλάχιστον έμαθε μέσα από την ανάληψη της διεύθυνσης ενός ιδρύματος γεμάτου πληγές, τις λεπτομέρειες της πιο ατέρμονης, δυσβάστακτης διαδικασίας: ν’ αποκρυπτογραφεί ανείπωτες καταστάσεις, ν’ απομονώνει και να συνθέτει συγκεχυμένες εκφράσεις και συναισθήματα εισχωρώντας στην ψυχή και στις σκέψεις των σύγχρονων «αθλίων», των καταδικασμένων θυμάτων της ύφεσης, των κατ’ ανάγκην «περιχαρακωμένων» που ακροβατούν ανάμεσα στα όρια του ατομικού τους μικρόκοσμου και της… συλλογικής τους ανάγκης για επιβίωση. 
 
Το βιβλίο «Σ’ ευχαριστώ που μ’ αγαπάς» από τις εκδόσεις «Παττάκη» είναι, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει η συγγραφέας Δήμητρα Νούση, «μια συγκλονιστική μαρτυρία, μια κατάθεση ψυχής από μια συνηθισμένη γυναίκα που βρέθηκε αντιμέτωπη με την κατάρρευση» και προσθέτει: «Δεν είναι πια μόνο οι άστεγοι και οι ναρκομανείς που έρχονται στην αυλή για το συσσίτιό τους, αλλά και οι «νεόπτωχοι»: άνθρωποι της μεσαίας τάξης που έχουν χάσει τα πάντα, όχι όμως την αξιοπρέπειά τους (….) Μέσα στο ίδρυμα οι ελλείψεις και οι στερήσεις μεγαλώνουν, οι εργαζόμενοι παλεύουν με τον χρόνο, τον καιρό και τις αντοχές τους (…) Αν η Αθήνα είναι η καρδιά της Ελλάδας, τότε είναι μια καρδιά που ασθενεί βαρύτατα. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι μια καρδιά που τολμάει να αγαπάει ενώ όλα γύρω της καταρρέουν. Κάποιες φορές η αγάπη αρκεί. Για τις άλλες, οφείλουμε να υψώνουμε το ανάστημά μας και να φωνάζουμε για χάρη αυτών που δεν έχουν πια φωνή»…
 
Το βιβλίο ξεπερνά τα όρια ενός σύγχρονου χρονογραφήματος και διέπεται από ενότητες με διαδοχική συνέχεια και φυσική ροή που δεν κουράζουν τον αναγνώστη παρά του δημιουργούν την αγωνία της εξέλιξης. Μέσα από σύντομες φράσεις εναλλάσσονται γλαφυρές, γκρίζες και φωτεινές εικόνες που προκαλούν στον αναγνώστη έντονες συναισθηματικές μεταπτώσεις. Αναμφισβήτητα το βιβλίο «Σ’ ευχαριστώ που μ’ αγαπάς» που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παττάκη» αποτελεί την ιδανική πρόταση για σκεπτόμενους και κοινωνικά ευαισθητοποιημένους αναγνώστες με κριτική αντίληψη… 
 
Η συγγραφέας:
 
Η Δήμητρα Νούση γεννήθηκε στη Βέροια και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και για έξι μήνες στο Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ της Ολλανδίας. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Νομική του Πανεπιστημίου Αθηνών επί δύο χρόνια με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, ως αριστούχος και πρωτεύσασα, στον Τομέα Ιστορίας, Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας του Δικαίου. Μιλάει αγγλικά και ιταλικά. Από τα φοιτητικά της χρόνια συνεργάστηκε με το περιοδικό «ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ» που εξέδιδε τότε ο σύλλογος εργαζομένων της Τράπεζας Μακεδονίας-Θράκης, γράφοντας και δημοσιεύοντας σε μόνιμη στήλη χρονογραφήματα και βιβλιοπαρουσιάσεις. Συνέχισε τις σπουδές της στο OXFORD CENTRE OF HINDU STUDIES, όπου παρακολούθησε διαδικτυακά μαθήματα ινδουιστικού πολιτισμού και φιλοσοφίας, διευρύνοντας έτσι τις γνώσειςκαι τα ενδιαφέροντά της για άλλους πολιτισμούς και για την καλύτερη δυνατή προσέγγιση της πολυπολιτισμικής πραγματικότητας. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στο διαδικτυακό περιοδικό «ΙΝΔΙΚΑ on line», που υποστηρίζεται από την Ελληνοϊνδική Εταιρεία Πολιτισμού και Ανάπτυξης. Τον Δεκέμβριο του 2010 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο «Στο μύθο της Αριάδνης» από τις εκδόσεις Νόβολι. Τα τελευταία δεκατέσσερα χρόνια εργάζεται στον Δήμο Αθηναίων. Από τον Αύγουστο του 2011 ασκεί καθήκοντα διευθύντριας στο Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων. Είναι παντρεμένη και έχει μια κόρη δώδεκα χρονών.